Stentowanie

Stentowanie w angiologii

Stentowanie jest jednym z najważniejszych zabiegów w dziedzinie angiologii i kardiologii interwencyjnej, zapewniającym zdrowie pacjentom z chorobami naczyń krwionośnych.

Charakterystyka stentowania

W angiologii stentowanie odnosi się do stosowania stentów w celu leczenia zwężonych lub zablokowanych tętnic spowodowanych miażdżycą czy innymi schorzeniami. Stent to rozszerzalne metalowe urządzenie tubularne, które jest wprowadzane do dotkniętej tętnicy, aby pomóc w utrzymaniu przepływu krwi. Zabieg ten jest często stosowany w tętnicach wieńcowych, obwodowych i innych naczyniach krwionośnych w organizmie.

Rozróżnia się trzy główne typy stentów stosowanych w zabiegach angioplastyki: stenty metalowe (BMS), stenty uwalniające leki (DES) oraz stenty bioabsorbowalne. Stenty metalowe wykonane są ze stali nierdzewnej lub chromu kobaltu i zapewniają stałe wsparcie ścianie tętnicy. Mogą one jednak powodować bliznowacenie, prowadzące do przyszłych blokad. Stenty uwalniające leki są pokryte substancjami, które zapobiegają powstawaniu blizn i przyszłym blokadom tętnic. Uwalniają one leki w określonym czasie, redukując stan zapalny i poprawiając przepływ krwi w danym obszarze. DES jest związane z mniejszą liczbą powikłań długoterminowych niż BMS i jest często zalecane w bardziej skomplikowanych przypadkach lub u osób, które wcześniej miały wprowadzony stent. Stenty bioabsorbowalne wykonane są ze stopu magnezu i z czasem się rozkładają, ale nie są odpowiednie dla osób starszych ze zwapnieniami.

Angioplastyka i stentowanie mogą być stosowane w leczeniu różnych schorzeń, takich jak choroba wieńcowa, choroba tętnic obwodowych, zwężenie tętnicy szyjnej oraz nadciśnienie naczyniowo-nerkowe. Zabieg ten może poprawić przepływ krwi, zmniejszyć objawy i w pewnych przypadkach zwiększyć szanse na przeżycie, zwłaszcza gdy jest stosowany jako pilna interwencja po zawałach serca. Niemniej jednak stentowanie wiąże się z pewnymi ryzykami, takimi jak infekcje, krwawienia, zawały serca, udary mózgu i nagła śmierć sercowa, chociaż te ryzyka są generalnie niskie.

Przebieg stentowania

Wsadzenie stentu klasyfikuje się jako małoinwazyjny zabieg medyczny. Przy stentowaniu tętnic wieńcowych i szyjnych metodyka postępowania jest zbliżona. Lekarz przeprowadza cewnikowanie serca w celu wprowadzenia cienkiej rurki z nienapełnionym balonem do miejsca zwężenia tętnicy. Po osiągnięciu docelowej lokalizacji balon napełniany jest powietrzem, co umożliwia rozprężenie i rozmieszczenie stentu wewnątrz tętnicy.

W przypadku tętnic wieńcowych mówi się o przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI), często określanej jako angioplastyka. Zabieg ten może być realizowany w sytuacjach nagłych, jak zawał serca. Funkcją stentu jest wsparcie tętnicy po jej rozwinięciu.

Stentowanie tętnicy szyjnej to małoinwazyjna metoda leczenia zaawansowanych schorzeń tętnic szyjnych. W zakresie stentowania tętniaka aorty lekarz po dokonaniu nacięcia w okolicy uda wprowadza stent do dużego naczynia krwionośnego. Następnie prowadzi go do miejsca tętniaka aorty, gdzie stent jest rozmieszczany i rozwijany. Po instalacji stentu kontrast jest wprowadzany, aby monitorować jego funkcjonowanie oraz zapewnić, że krew nie dostaje się do obszaru tętniaka. Wizualizacja stentu możliwa jest dzięki badaniu rentgenowskiemu.

Stentowanie dróg oddechowych odbywa się przy użyciu bronchoskopu, urządzenia z kamerą. Lekarz wprowadza bronchoskop przez nos lub usta, docierając do tchawicy. Prowadnik przesuwa się wzdłuż bronchoskopu, a potem cienka rurka ze stentem jest prowadzona wzdłuż prowadnika. Z użyciem bronchoskopu lekarz rozmieszcza stent w zwężonej części dróg oddechowych. Do precyzyjnego umiejscowienia stentu może być wykorzystywana fluoroskopia lub ultrasonografia. Po zabiegu kontrola płuc jest możliwa dzięki prześwietleniu klatki piersiowej.

Wskazania do stentowania

Stenty są implantowane w celu wsparcia zwężonych tętnic czy dróg oddechowych. Ich użycie jest szeroko stosowane w medycynie interwencyjnej w różnych przypadkach.

  • Tętniak lub rozwarstwienie aorty – aplikacja stentu ma na celu podtrzymanie osłabionego fragmentu aorty. Działa to profilaktycznie, zapobiegając ryzyku pęknięcia. Przepływ krwi odbywa się przez stent, zabezpieczając przed przedostaniem się krwi do innych części organizmu.
  • Choroba tętnic szyjnych – tętnice szyjne, które zaopatrują mózg w krew bogatą w tlen, mogą ulec zwężeniu z powodu nagromadzenia płytki miażdżycowej. Stentowanie może obniżyć ryzyko powikłań takich jak udar mózgu.
  • Choroba niedokrwienna serca – aastosowanie stentów w tętnicach wieńcowych jest odpowiedzią na problem zwężenia, które ogranicza dopływ krwi do mięśnia sercowego, zwiększając ryzyko zawału.
  • Choroby płuc – zwężenie dróg oddechowych w płucach może wymagać zastosowania stentu.

Stosując stenty w wymienionych przypadkach, specjaliści mają na celu zabezpieczenie lub przywrócenie prawidłowego funkcjonowania danego obszaru ciała. Wszystkie zabiegi medyczne związane z zakładaniem stentu powinny być dokładnie omawiane z lekarzem, aby pacjent miał pełną świadomość korzyści i potencjalnych ryzyk.

Przeciwwskazania do stentowania

Stenty są stosowane w wielu sytuacjach medycznych. Niemniej jednak istnieją pewne okoliczności, które mogą uniemożliwić ich zastosowanie.

Przy licznych zwężeniach tętnic wieńcowych, zaawansowanej chorobie nerek czy cukrzycy, stosowanie stentu może być nieodpowiednie. W tych sytuacjach preferowany jest zabieg pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG).

Z wiekiem wzrasta ryzyko powikłań. Dlatego pacjentom powyżej 70 roku życia, w obecności określonych czynników ryzyka, zamiast stentowania tętnicy szyjnej, może być zalecany inny rodzaj interwencji. Szczególnie istotne jest to w sytuacji, gdy ryzyko udaru jest podwyższone. Stentowanie może niesie ze sobą większe ryzyko dla pacjentów starszych oraz cierpiących na niewydolność nerek czy serca.

Decyzja o konieczności zastosowania stentu opiera się na wynikach określonych testów i badań. W przypadku potwierdzenia wskazań do jego założenia pacjent powinien zgłębić szczegóły dotyczące przygotowania do tego zabiegu.

Przygotowanie do stentowania

Przed zabiegiem wykonuje się szereg badań diagnostycznych mających na celu ocenę stanu tętnic pacjenta. Wśród nich wyróżnić można: rezonans magnetyczny klatki piersiowej, tomografię komputerową z angiografią (TKA), angiografię z rezonansem magnetycznym, koronarografię, pomiar rezerwy przepływu frakcyjnego, badania ultrasonograficzne, tomografię komputerową klatki piersiowej oraz spirometrię płuc.

Niezbędne mogą okazać się dodatkowe badania takie jak: badania krwi, elektrokardiogram (EKG), rentgen klatki piersiowej czy dodatkowe skany tomograficzne klatki piersiowej. Niezmiernie ważne jest dostarczenie pełnej informacji dotyczącej przyjmowanych leków, przeszłych zabiegów medycznych oraz istniejących schorzeń, w tym cukrzycy, chorób nerek czy bezdechu sennego.

Postępowanie po stentowaniu

Po implantacji stentu pacjentom zwykle przepisuje się terapię przeciwpłytkową. Dzięki temu zwiększa się skuteczność leczenia poprzez redukcję ryzyka zakrzepicy w obrębie stentu oraz kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Niezwykle ważne jest, aby nie przerywać przyjmowania leków bez konsultacji z kardiologiem.

Rekomenduje się pacjentom przyjęcie stylu życia przyjaznego dla serca, który często obejmuje ćwiczenia aerobowe. Bezpieczeństwo i stosowność ćwiczeń powinny być jednak oceniane przez kardiologa, biorąc pod uwagę historię zdrowia pacjenta, aktualny stan zdrowia oraz efektywność zabiegu medycznego. Palenie tytoniu jest szczególnie ryzykowne, zwłaszcza w pierwszych czterech tygodniach po zabiegu, ponieważ może prowadzić do zakrzepnięcia niedawno wszczepionego stentu z potencjalnym ryzykiem zawału serca.

Pacjenci powinni umawiać się na wizyty kontrolne u lekarza rodzinnego oraz kardiologa lub innego specjalisty. Zabiegi chirurgiczne niezwiązane z układem sercowo-naczyniowym powinny być, jeżeli to możliwe, odłożone do 12 miesięcy po wszczepieniu stentu wieńcowego. Pacjentom zaleca się również unikanie rezonansu magnetycznego w ciągu pierwszych sześciu tygodni po implantacji stentu bez zgody kardiologa.

Efekty stentowania

Zabieg ten jest mało inwazyjny i charakteryzuje się krótszym czasem rekonwalescencji w porównaniu z operacją pomostowania tętnic wieńcowych (CABG).

Dwa główne powikłania związane ze stentami wieńcowymi to restenoza i zakrzepica w stencie. Restenoza to stopniowe ponowne zwężenie obszaru wewnątrz stentu, które może wystąpić w ciągu pierwszych trzech do dwunastu miesięcy po implantacji stentu. W przypadku wystąpienia restenozy konieczne może być ponowne otwarcie tętnicy za pomocą zabiegu medycznego podobnego do pierwotnego umieszczania stentu lub konieczna może być operacja pomostowania.

Zakrzepica w stencie polega na tworzeniu się skrzepów krwi wewnątrz stentu, które mogą pojawiać się w dowolnym momencie, jednak największe prawdopodobieństwo ich wystąpienia obserwuje się w ciągu pierwszego miesiąca po implantacji stentu. Największym czynnikiem ryzyka zakrzepicy w stencie jest pominięcie lub przerwanie leków przeciwzakrzepowych.

Pomimo potencjalnych powikłań, stentowanie udowodniło swoją skuteczność w poprawie przepływu krwi, redukcji objawów choroby sercowo-naczyniowej oraz może eliminować potrzebę operacji pomostowania tętnic wieńcowych. Niemniej jednak warto podkreślić, że stentowanie nie jest lekarstwem na chorobę serca, a pacjenci muszą kontynuować zdrowy tryb życia oraz przyjmować leki zgodnie z zaleceniami lekarza.

Cena stentowania

W Polsce ceny stentowania różnią się w zależności od rodzaju zabiegu oraz lokalizacji placówki medycznej. Na przykład za angioplastykę z zastosowaniem jednego stentu obowiązuje cena przekraczająca 9000 zł. Kwoty za pozostałe zabiegi stentowania mogą być inne. Ponadto ceny na rynku prywatnym ulegają ciągłym zmianom. Zaleca się bezpośredni kontakt z klinikami medycznymi w celu poznania szczegółowych kosztów stentowania.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Czy stentowanie jest bolesne?

Stentowanie jest przeprowadzane pod znieczuleniem miejscowym, więc pacjent nie czuje bólu podczas zabiegu. Po zabiegu może wystąpić niewielki dyskomfort.

Jak długo będzie służyć stent?

Stenty są zaprojektowane, aby trwać wiele lat. Jednak regularne kontrole są niezbędne, aby monitorować ich stan.

Czy mogę ćwiczyć po stentowaniu?

Tak, ale zalecane jest powolne wprowadzanie aktywności fizycznej i konsultacja z lekarzem przed podjęciem intensywnego treningu.

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu mechanizmu cookie w Twojej przeglądarce.